مطالب زیر گوشه ای از خاطرات  و دست نوشته های دوست عزیزم بهروز نصراله زاده از دوران شیرین تحصیل است ، اما قبل از آن جا دارد من هم یادی کنم از اساتید خودم از سال 60 به بعد واز شما دوستان عزیز می خواهم که در این یاد آوری مرا یاری کنید و با ارسال خاطرات آن دوران  باعث تداعی  روزهای  به یاد ماندی وغیر قابل تکرار مدرسه شوید .

آقای سفید زاده ، خانم شیعه ، خانم سلیمانی ، آقای اسدی ، آقای کرد، آقای ربانی ، آقای عطایی ، آقای پلنگ زا ، آقای صفرزاده ، آقای عباسی ، آقای کهن ، آقای بهزادی ، آقای فاضلی ، آقای احمد پور ، آقای مزرعه ، آقای ذاکر مقدم ، آقای نواصری، آقای نظیف کار و.... متاسفانه یادم نمی آید . زمانی  که به این مطلب فکر می کردم  پیش خودم گفتم اسامی تمام معلمان هفت تپه را خواهم نوشت ، نمی دانستم اینقدر سخت است .....!!

یاد همگی بخیر

   به یاد معلمان عزیزم:

به قلم آقای بهروز نصراله زاده ،

سرکلاس چهارم دبستان ساعت نقاشی ، کاغذ های سفید را روی نیمکت گذاشتیم وشروع کردیم به کشیدن.درسربرگ کاغذ مثل تمام بچه ها خورشیدخانم را جادادم وکنارش کوه های کله قندی که دیدم خانم معلم بالای سرمه و گفت :نصراله چراشمابچه ها این زلف های زیبای خورشید خانم را کوتاه و بلند می کشید.چرا؟ من که لب کلام خانم زندی را نفهمیدم ،کودکانه گفتم خانم اجازه ..مین جوریه دیگه خورشید خانم.خانم زندی گفت نه جانم این جوریا نیست.این نورخورشیدخانم به تمام موجودات این جهان بزرگ به یک اندازه  می تابه ولی شما بچه ها یکی روکوتاه ،یکی روبلند می کشیدمعلومه نمی تونید اونارویکسان ببینید.ازآنروز دیگه من خورشید خانم را بااشعه های یکسان کشیدم ... (درودوسلامی خورشیدگونه برسرکارخانم زندی عزیز هرکجاهستند.)

تمام قلم فرسای هاوکتابت ها، نثرپردازی هاوشعرسرایها ، عبور حروف وتوقف کلمات ، کشیدن خطوط وگذاردن نقاط ، تصنیف غم ها وتبین شادی ها بلکه جوهر تمام ادبیات هاوتکمیل ادب ها  مدیون آنانند. خدایاآنان کجایند ؟آنانی که این همه به من عنایات داشتندوبا رنج خویش مراگنج دادند.هرکجاباشند ستاره های آسمان وفرشته گان زمینند. براین لوح ابری بهترین درود ها وخالصانه ترین سلام های خود را می سپارم وباتمام شوق ، عشق وارادت شاگردی را نثاروجود نازنین شان می کنم.شاید که بر کوچه مهربان شان گذری افتدوماراخبری ازآنان.ازمدیران ،دبیران ومعلمین عزیزم..از ستارگان درخشنده هفت تپه که زینت شهرما بودند وهستند یاد می کنم .از دبستان های زیبا ی هفت تپه، تب تی وششم بهمن، که همیشه اکران رویاهای من است یاد می کنم.از سرکارخانم ملامحسنی مدیرموفق ، برجسته وتوانمندو برترین مدیرنمونه زن دنیاوسرکارخانم رحمانی ناظم توانمندودلسوزومرحوم سرکارخانم باقری مهربان که دردل هاجاودانه شدند.از سرکارخانم سمیعی معلم بزرگوار کلاس اول که با جامه سیاه هفت تپه راوداع نمودندودل ما را همیشه داغدار.ازسرکارخانم کهوایی معلم متین وپرصلابت،از معلم بسیارمهربان ورِئوفم سرکارخانم زندی کلاس سوم وچهارم،ازجناب آقای آشناگرمعلم هنرمند وتنومند.ازسرکارخانم بشیری معلم معزز کلاس پنجم.ازمدیرمدرسه راهنمایی جناب آقای ساکی توانمندومقتدروسرکارخانم جمال زاده معاونت محترم وموفق .ازجناب آقای فاضلی ناظم معززودوست داشتنی .ازدبیران محترم دوره راهنمایی. جناب آقای نیسی عزیزم دبیر پرقدرت ،زبردست واستاد مسلم ریاضی،جناب آقای حاج کاظم خنیفرعزیز ،رزمنده سرافراز ودبیرعلوم وزیست شناسی ، سرکارخانم بختیاری دبیرقوی و وباصلابت علوم اجتماعی ،جناب آقای جمشیدیان دبیرخوش مشرب وخوش تیپ حرفه وفن ونیز سرکارخانم نبهانی محترم ،سرکارخانم فیاضی دبیر موفق زبان،مرحوم جناب آقای باطنی خوشرو ومهربان دبیرموفق زبان.جناب آقای بهرام زاده عزیزودوست داشتنی.و...خدای من نام بعضی از عزیزان رافراموش کردم.شرمنده همه شان هستم.نمی دانم ...خدایا الان کجایند...اعطاء کن بر همه آنان سلام وسلامتی سلامی گرم به گرمی خورشید هفت تپه ورحمتی جاودانه برآن عزیزان که ازمیان ما عروج کردند.دست همه آنان رامی بوسم.منتظرخبری هستم ازآنان...شاگردتنبل وبی وفا.بهروزنصراله زاده.