شکار گراز

از آنجایی که گراز خسارات جبران ناپذیری  به مزارع نیشکر می زند شکار آن در محدوده ی صنعتی زراعی هفت تپه نه تنها  آزاد می باشد بلکه جایزه نیز دارد . لذا این کار یکی از تفریحات برخی مردم این منطقه محسوب می گردد. شکار غالباً در هنگام شب و یا زمان برداشت مزارع نیشکر انجام می شود.   

 منتظر نظرات و خاطرات شما در این خصوص هستیم .  

 آشنایی با این حیوان:

                                                                                                                                           

مشخصات ظاهری  

گراز  (Sus scrofa) یا گراز حیوانی است با ظاهر کاملا مشخص. سر آن بزرگ و دراز و گردن کوتاه و بدن حجیم و سنگین است. پاها کوتاه و نازک و هر یک دارای 4 انگشت است که هر کدام به سم بلند و باریکی منتهی می‌شوند. ولی فقط دو انگشت میانی هنگام ایستادن به زمین می‌رسند. دم به اندازه متوسط است. در سر پوزه زیاد به جلو امتداد پیدا کرده و در جلوی آن صفحه پهن و مسطحی وجود دارد. چشمها کوچک و در قسمت عقب صورت قرار گرفته‌اند.

گوش بزرگ و نوک‌دار و از موهای نرمی به طول 5 سانتیمتر پوشیده شده‌اند. بدن دارای موهای بلند و خشن و بلندی است. این موها در بالای سر و گردن و تا بالای شانه و قسمتی از وسط پشت بلندتر شده‌اند. رنگ حیوان تا حدودی متغیر است و بطور کلی رنگ قهوه‌ای است که تا خاکستری یا سیاهی با سایه‌ای از قرمزی مخلوط است. انتهاهای پاها و گوشها و دم تیره‌تر به رنگ قهوه‌ای سیاه می‌باشد. رنگ در بچه‌ها نسبت به بالغ‌ها کاملا تفاوت دارد.

تاریخچه چغازنبیل هفت تپه

زیگورات چغازنبیل 

  زیگورات چغازنبیل (زیغورات چغازنبیل) در 45 کیلومتری جنوب شهر  شوش در  مجاورت  منطقه باستانی هفت تپه واقع می باشد. چغازنبیل واژه‌ای محلی به معنای زنبیل واژگون است و نام باستانی این بنا به شمار نمی‌آید. همچنین زیگورات در زبان عیل�می به معنای نیایشگاه است.
این مکان نزد باستان شناسان به "دور اونتاش" معروف می باشد که به معنای شهر اونتاش است. "اونتاش گال" پادشاه عیلامی است که دستور ساخت این شهر مذهبی را داده است. بنای چغازنبیل در میانه این شهر واقع شده و مرتفع‌ترین بخش آن است. بلندی آغازین این بنا 52 متر در قالب 5 طبقه بوده است. امروزه ارتفاع آن 25 متر و تنها 2 طبقه و نیم از آن باقی مانده است. مسیر دستیابی به چغازنبیل از طریق جاده اهواز به شوش است اما مکان آن دقیقا بین شوشتر و شوش در کناره رود دز قرار دارد و این خود حکایت از این دارد که در زمان ایجاد زیگورات شهرهای شوش و شوشتر هر دو وجود داشته اند. این نیایشگاه توسط اونتاش ناپیریش (حدود 1250 پ. م.)، پادشاه بزرگ عیلام، و برای ستایش ایزد اینشوشیناک، الهه نگهبان شهر شوش، ساخته شده است. در حمله سپاه خونریز آشور بانیپال این اثر به همراه تمدن عیلامی ویران گردید. قرن های متمادی این بنا در زیر خاک به شکل زنبیلی واژگون مدفون بود تا اینکه به دست "رومن گیرشمن" فرانسوی در زمان محمدرضا شاه از آن خاکبرداری گردید.
گرچه خاکبرداری از این بنا موجب تکمیل دانش دنیا نسبت به پیشینه باستانی ایرانیان گردید؛ اما پس از گذشت حدود 50 سال از این کشف، دست عوامل فرساینده طبیعی و بی دفاع گذاشتن این بنا در برابر آنها، آسیب های فراوانی را به این بنای خشتی-گلی وارد کرده و خصوصا باقیمانده طبقات بالایی را نیز دچار فرسایش شدید کرده است. چغازنبیل جزوه معدود بناهای ایرانی است که در فهرست آثار میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

شنا در رگراتور

رگلاتور، شاه کانالی است  در ۱۰ کیلومتری هفت تپه جهت تقسیم آب کشاورزی، این مکان از دیر باز در فصل تابستان محل مناسبی جهت شنا و تفریح بچه ها ی  هفت تپه بوده است. سرچشمه این کانال از رود خروشان دز می باشد و درگرمای۵۰ درجه و شرجی بالای ۷۵٪ شنا در این آب بسیار خنک، موجب شادابی و هیجان فراوان می گردد.  

 i6fzd7429ey4i575kc26.jpg

   (محمد شیرمردی و امین شکوهمنش)

منتظر خاطرات ونظرات شما هستیم.