آن روزی که طرح این وبلاگ از ذهنم می گذشت فکر می کردم فقط یک سری دست نوشته و خاطره است برای خودم ولی  زمانیکه دوستان عزیز با استقبال بی نظیرشون من را بهت زده کردن با خودم  گفتم عجب دنیایی شده  : آن روزهایی  که در کنار کانال آب  ماهی گیری می کردیم ویا آن روزی که برای چیدن و خوردن نیشکر توی شرجی تابستان به دور از چشم نگهبانان حراست وارد مزرعه می شدیم ویا آن زمانی که با تیرو کمان به دنبال گنجشکهای بی نوا بودیم  و... هرگز فکر نمی کردیم با ابزاری بنام  اینترنت دوباره همدیگر را پیدا کنیم و خاطرات گذشته را مرور کنیم  در هر صورت جای تعجب داشت و خرسندی ...

ولی امروز که دوباره صفای این دور هم بودن  را مثل همون روزهای گذشته  خیلی زود از یاد بردیم و  فیس بوک را جایگزین کردیم !!! من باز هم فکر میکنم  این وبلاگ را مثل روز اول برای  خودم و یاد آوری  خاطرات دوران  کودکی ام بنیان نهاده ام

پیروز باشید