خداوندا،

دوستانی دارم که در اعماق قلبم جای دارند ، آنان شایسته محبتند و یادشان مایه آرامش .  درمیان خلق معدن خیرند و دارنده پاک ترین نیات پس خدای من، آنان را اکرام کن و برصفات نیکشان بیفزا و دعای خیر را درحقشان مستجاب گردان  ،    آمین .

 

 

 

متن زیر شعر نیست بلکه کلامی است عامیانه به یاد برخی خاطرات

  به یاد .....

 

به یاد قاسم  اون ماست هایش ،

    به یاد حاجی اون نان هایش

به یاد علی و اون تویوتایش ،

                   حسین و بی سیم  و سر و صدایش

  به یاد ممد و اون  خاطراتش  !

      به یاد یعقوب و اون مرغ هایش

به یاد شصت دستگاه ، استخر و آبش

                        سعید و کامبیز و اون لاف هایش

به یاد فرخ  و شاهرخ حقیقت

                      که رفتند از میان ما و ملت  (یادشان گرامی)

به یاد سینما سالن وحدت 

                       ماه بهمن  ،    فرشید ، عبد ، منوچ قلاوند

به یاد آن گراز بی نوایی ،

                        که آمد درمیان شهر اشتباهی

به یاد جلول، رباب ، حیال و هوشی

                                 همه رفتند به فراموشی  

به یاد موسوی ، پاساژ جوانان

                  عکاسی ، مش صفر ، موسای بنیان

به یاد سیماش و اون بچه هایش

             حسینیه ، مسجد ، شب احیایش

به یاد هفت تیر  پمپ ها و شتـش

        به یاد جنگ و بمباران و آتش

به یاد بشکار حسن محامی

                     آل کثیر ، بنی چعب  ،   آهان   سواری

 

سلام من به فرشید کیارسی

                    به تنها مانده از عصر دارسی 

 

دورود به آن دوران عالی

        به نوراحمد ، گله ، اکبر دلباری 

                     

    یاد همگی بخیر